WYKORZYSTANIE CIEPŁA

Entalpię określono następująco: i1 – entalpia przy wejściu do turbiny, i2 – entalpia przy wyjściu z turbiny, i3 – entalpia przy wyjściu z kondensatora. Ilość ciepła (i2 – i3) odprowadzona z kondensatora przepada w przypadku wytwarzania energii w turbinie kondensacyjnej; natomiast w pracy turbiny przeciwprężnej wykorzystuje się ją do ogrzewania. Całkowita sprawność termiczna przebiegu odpowiednio wzrasta i osiąga dla idealnej turbiny ciepłowniczej wartość równą jedności. Stosunek pracy AL do ciepła grzejnego (Q – AL) wzrasta wraz ze wzrostem ciśnienia początkowego Plo ze zmniejszeniem przeciwciśnienia P2 i ze zwiększeniem stopnia przegrzewania świeżej pary. Nawet przy najwyższych ciśnieniach początkowych w przypadku pracy kondensacyjnej – więcej niż połowa wytwarzanego ciepła nie jest wykorzystana. Ciepło to można wyzyskać więc W elektrociepłowniach. Zależności te zmieniają się w rzeczywistym obiegu turbiny-parowej. Straty w turbinie obniżają sprawność termiczną, zaś wielostopniowe ogrzewanie wody zasilającej i ewentualne międzystopniowe przegrzewanie pary poprawia jej wartość. Rząd wielkości stosunku możliwej do uzyskania pracy i ciepła zawartego w kondensacie pozostaje jednak zachowany. Nie ma innego obiegu turbiny parowej, zapewniającego równie -duże zalety termodynamiczne. Odchylenia rzeczywistych obiegów turbiny parowej od obiegu idealnego można przedstawić za pomocą dalszych współczynników sprawności. W następstwie nie całkiem adiabatycznego rozprężania pary, punkt końcowy rozprężania przesuwa się na wykresie i – s z punktu 2 do 2. Straty w dławnicach i straty na tarcie zawarte we współczynniku jakości zmniejszają wprawdzie osiągalną pracę mechaniczną, ale, w po- równaniu z procesem idealnym, doprowadzają jednocześnie do podwyższenia entalpii pary wylotowej. Całkowita sprawność urządzenia elektrociepłowniczego nie ulega więc pogorszeniu. Uwzględniając sprawność kotłowni i przewodów średnio k = 0,8 otrzymuje się dla energii elektrycznej uzyskiwanej w obiegu turbiny przeciwprężnej w procesie przeciwciśnieniowym całkowity rozchód ciepła = 1170 kcal/kWh. W porównaniu z tym, w nowoczesnych siłowniach kondensacyjnych wydatkuje się dla każdej kWh ok. 3000 +- 3200 kcal ciepła zawartego w opale; w najkorzystniejszym przypadku, w dużych zakładach wartość ta zmniejsza się do 2500 kcal. Każda kilowatogodzina otrzymana w procesie elektrociepłowniczym zaoszczędza więc ok. 1300 +- 2000 kcal ciepła za- wartego w opale, tj. 0,18 +- 0,25 kG węgla kamiennego. W myśl poprzednich rozważań rozchód ciepła na każdą kWh w procesie elektrociepłowniczym jest praktycznie niezależny od warunków ciśnienia i temperatury w turbinie. Turbina przeciwprężna o dużym roboczym spadku ciśnienia (np. 100 at, 500°C dla pary świeżej i 2 at przeciwciśnienia) wytwarza wprawdzie dużo energii elektrycznej, jednak jej sprawność całkowita nie jest wyższa od sprawności turbiny o niskim ciśnieniu dolotowym i względnie wysokim przeciwciśnieniu. Turbiny parowe o stałym przepływie pary we wszystkich stopniach można najprościej określić pod względem termodynamicznym, przez podanie jednostkowego zużycia pary. [przypisy: przesycanie aluminium, pionowa maszyna pakująca, Meble do biura ]

Tags: , ,

Comments are closed.

Artykuł dotyczy tematów: fototapeta do kuchni pionowa maszyna pakująca przesycanie aluminium