WYKONANIE

Miejskie sieci cieplne wymagają z zasady prowadzenia sieci przewodów pod ziemią; prowadzenie nad ziemią jest możliwe jedynie w terenie otwartym na przedmieściach miasta, przy torach kolejowych i wzdłuż rzek. Wysokie koszty budowy kanałów sieci zdalaczynnej i trudności w ich przeprowadzeniu pod ulicami miejskimi, w przestrzeni zapełnionej już rurami i przewodami o rozmaitym przeznaczeniu, zmuszają do wielkiej staranności przy planowaniu cieplnej sieci miejskiej . W szczególności odnosi się to do przypadków, kiedy trzeba układać przewody zdalaczynne w obszarach już zabudowanych. Często wtedy trzeba porzucić najdoskonalsze rozmieszczenie przewodów, aby ominąć odcinki ulic i placów, gdzie ułożenie przewodów sprawiałoby wielkie trudności; czasem trzeba prowadzić przewody przez prywatne posiadłości, co powoduje dodatkowe koszty. Układanie głównych przewodów wzdłuż bocznych ulic jest czasem ekonomiczniejsze mimo, że przewody doprowadzające muszą być dłuższe. Przyłączenie sąsiadujących ze sobą posesji można wykonać niezbyt kosztownie, dołączając kilku odbiorców do wspólnego odgałęzienia i prowadząc je wprost przez piwnice. Wszystkie odgałęzienia od głównych przewodów zaopatruje się w urządzenia odcinające, które należy umieścić albo w studzienkach zaworowych, albo w budynku, bezpośrednio za miejscem wprowadzenia przewodu do budynku. Zawory odcinające, znajdujące się w domach, powinny być również w miarę możności dostępne z zewnątrz tak, aby w razie wypadku można było w każdej chwili odłączyć urządzenia domowe. Odgałęzienia umieszczono pochyło wobec czego kondensat z przewodów doprowadzających spływa do przewodów głównych. Zawory spustowe, umieszczone za zaworami odcinającymi, służą do odprowadzenia kondensatu przed uruchomieniem, dla uniknięcia uderzeń wodnych. Przewody dołączeniowe o spadku skierowanym w stronę budynku zaopatruje się w pośrednie odwadniacze wewnątrz budynku. Ten system ułożenia jest wtedy celowy, jeżeli można odwadniać przewód główny przez domowe przewody kondensacyjne. W odgałęzieniach od sieci wodnej należy zastosować w najniższych punktach zawory spustowe. zaś w miejscach najwyższych zawory odpowietrzające. Przewody dołączeniowo można układać ze spadkiem skierowanym w jedną lub w drugą stronę, zależnie od warunków; zawsze jednak wymagane jest ułożenie przewodów ze spadkiem. Przewody główne sieci wodnych powinny mieć zawory odcinające w odstępach ok. 300 m, aby w przypadku przedłużania sieci albo uszkodzeń nie trzeba było opróżniać zbyt długich odcinków przewodów. Napełnianie i opróżnianie odcinków przewodu głównego musi być możliwe przy zamkniętych zaworach domowych. O ile w sieciach wodnych jedynie centrala wymaga bieżącej kontroli, to dla pracy sieci parowych wielkie znaczenie ma prawidłowe działanie powrotnego przewodu kondensacyjnego. W Niemczech stosuje się zazwyczaj odprowadzanie kondensatu do kotłowni w sieciach cieplnych miejskich, chyba że występuje bezpośrednie zużycie pary przy dostarczaniu ciepła do celów przemysłowych lub gdy chodzi o oddalonych użytkowników, a w ciepłowni przygotowanie wysokowartościowej wody zasilającej i tak jest konieczne. Przewody kondensacyjne są narażone na korozję w stopniu daleko większym niż przewody parowe, ponieważ woda ze skroplin w urządzeniach domowych i zbiornikach kondensatu nasyca się tlenem z powietrza. Zaleca się wobec tego odpowiednie obniżenie zawartości tlenu w kondensacie przez stosowanie filtrów przed zasilaniem powrotnym. U rządzenia odprowadzające znajdują się pod stałym dozorem i kontrolą elektro- ciepłowni, można przeto znacznie zmniejszyć bieżące koszty tych części urządzenia, łącząc razem sąsiadujących odbiorców i wykonując możliwie małą liczbę punktów odprowadzających. [więcej w: strop smart cena, ogrodzenia ocynkowane, mrówka brzozów ]

Tags: , ,

Comments are closed.

Artykuł dotyczy tematów: mrówka brzozów ogrodzenia ocynkowane strop smart cena