WYBÓR CZYNNIKA GRZEJNEGO

Jedną z najtrudniejszych decyzji, jakie napotyka się przy projektowaniu miejskiej sieci cieplnej, jest wybór czynnika grzejnego. Należy tu rozróżnić omówione przewody zdalaczynne z siłowni do zaopatrywanego obszaru od sieci rozprowadzającej wewnątrz miasta. Dla zdalaczynnych przewodów cieplnych można przyjąć inny czynnik grzejny niż dla sieci miejskiej. Można na przykład zasilać sieć rozprowadzającą wodę ciepłą w mieście przez zdałaczynne przewody parowe albo przewody wody gorącej; nie należy jednak stosować przewodów wody gorącej, jeśli w sieci miejskiej ma być zastosowana jako czynnik grzejny- para. Często o rodzaju czynnika grzejnego w przewodach zdalaczynnych, łączących ciepłownię z zaopatrywaną dzielnicą, decyduje przydatność czynnika dla użytkowników przemysłowych. Za stosowaniem pary prze- mawia możliwość jej bezpośredniego zastosowania w urządzeniach grzejnych odbiorcy i łatwość pomiaru zużycia pary. W przypadku użycia wody gorącej, działanie urządzenia jest bardziej proste, gdyż niepotrzebne są przewody odprowadzenia kondensatu, łatwo ulegające uszkodzeniom i powodujące dodatkowe straty ciepła. Koszty sieci są w zakresie normalnie stosowanych ciśnień, względnie temperatur, mniej więcej jednakowe dla obu rodzajów rozprowadzania. Jeśli oddalenie między ciepłownią a dzielnicą zaopatrywaną nie jest zbyt wielkie, można wtedy włączyć przewody zdalaczynne do sieci miejskiej i uniknąć przetwarzania ciepła. W tym przypadku można przyjąć albo parę niskoprężną, albo wodę ciepłą. Przy ogrzewaniu wodą można ewentualnie podwyższyć temperaturę zasilania do 130 st. C. [przypisy: szafa narożna, szafy na wymiar, szafy przesuwne ]

Tags: , ,

Comments are closed.