UKŁADY SIECI I ICH WYKONANIE. RODZAJE SIECI

Ukształtowanie sieci zdałaczynnej wynika z usytuowania głównych od- biorców, gęstości cieplnej zaopatrywanego obszaru i układu ulic. Sieci przewodów w postaci siatki spotyka się przede wszystkim w dzielnicach gęsto zaludnionych o dużej gęstości cieplnej w przypadku, gdy czynnikiem cieplnym jest para. Sieci te są kosztowne, umożliwiają jednak dołączenie budynków najkrótszymi przewodami, a ponadto zapewniają dużą niezawodność ruchu, gdyż do każdego odbiorcy można dotrzeć przynajmniej dwiema drogami. Sieć można zasilać z kilku zakładów (A i B); w razie znacznego wzrostu poboru ciepła można rozbudować specjalne przewody doprowadzające między centralą cieplną a punktami silnie obciążonymi. System siatkowy najczęściej nie jest opłacalny przy zaopatrzeniu w ciepło niezbyt rozległych obszarów lub dzielnic o niewielkiej gęstości cieplnej. Sieć ogranicza się wtedy do zaopatrzenia głównych użytkowników. Sieć pierścieniowa stwarza większe możliwości zasilania. Ze względu na odcinane przewody poprzeczne można zwiększyć pewność działania i rozbudować sieć we wnętrzu pierścienia przewodów głównych. Sieć promieniowa służy do zaopatrywania jednokierunkowego. Liniowy kierunek prowadzenia przewodów jest narzucony przez wielkich użytkowników albo przez pojedyncze punkty o dużym zapotrzebowaniu, Miejsca te często leżą z dala od siebie. Wynikiem znacznego oddalenia między ciepłownią a ostatnim z odbiorców są duże straty ciśnienia i co za tym idzie duże średnice przewodów. Sytuacja taka zmusza już w czasie budowy do zakładania przewodów z dużym zapasem. Przy zaopatrywaniu dwustronnym można później zwiększyć obciążenie sieci. Obecnie buduje się siłownie przeważnie poza miastem, dlatego wymagana długość przewodów doprowadzających do dzielnic ogrzewanych zdalaczynnie staje się znaczna. Dla zmniejszenia kosztów budowy i użytkowania wykonuje się przewody najczęściej na wyższe ciśnienia i większe różnice temperatur, a więc jako przewody pary wysokoprężnej lub wody gorącej. W przypadku zasilania parą wysokoprężną, przed wprowadzeniem pary do właściwej sieci miejskiej, obniża się jej ciśnienie przez dławienie albo zmniejsza się wydajność cieplną w turbinie przeciwprężnej. W zaopatrzeniu wodą gorącą stosuje się w głównych punktach zużycia ciepła pod- stacje, gdzie przenosi się ciepło wody gorącej do czynnika grzejnego, krążącego w sieci miejskiej. Zwykle dąży się do połączenia przemysłowych odbiorców ciepła bezpośrednio do wysokociśnieniowych przewodów zdalaczynnych a tym samym uzyskuje się ogrzewanie bardziej ekonomiczne. Zwiększa się wskutek tego czas użytkowania przewodów zdalaczynnych, a koszty przenoszenia ciepła zmniejszają się. Czasem sieci parowe i wodne nakładają się na siebie w obszarze jednej dzielnicy miasta. Na rys. 4-64 pokazano jako przykład przewody zdalaczynne w śródmieściu Hamburga. Dwa zakłady EGI i EGII zasilają sieć parową poło- żoną w poprzek całej dzielnicy miasta. Podczas mniejszego obciążenia (miesiące przejściowe i letnie) ciepło dostarcza wyłącznie siłownia I położona bliżej użytkowników. Podczas dużego obciążenia siłownia II dostarcza także parę grzejną do sieci miejskiej przez przewód doprowadzający o długości wielu kilometrów. W centrum miasta, gdzie znajdują się liczne budynki handlowe i biurowe przeprowadzono jeszcze ogrzewanie zdałaczynne wodą ciepłą. W centrali tego ogrzewania umieszczono dla wyrównywania obciążeń wielki zbiornik wody ciepłej o pojemności 2500 m. W przyszłości, gdy ogrzewanie zdalaczynne wodą ciepłą zostanie rozszerzone, siłownia I po rozbudowie będzie mogła zasilać bezpośrednio również i sieć grzejną. [więcej w: strop smart cena, ogrodzenia ocynkowane, mrówka brzozów ]

Tags: , ,

Comments are closed.

Artykuł dotyczy tematów: mrówka brzozów ogrodzenia ocynkowane strop smart cena