Stosowanie mineralizatorów

Według niektórych badaczy działanie to polega na tym, że przy wypalaniu klinkieru z dodatkiem CaF2 powstaje kwas fluorowodorowy (HF), działający niszcząco na siatkę związku K20 23CaO 12Si02 i uwalniający- w ten sposób krzemian dwu-wapniowy, który może wtedy normalnie reagować z wolnym wapnem. Zamiast fluorytu (CaF2) może być również stosowany krystaliczny fluorokrzemian magnezowy (MgSiF6 6H20). Związek ten jest tańszy od fluorytu i dobrze rozpuszcza się w wodzie, oo ułatwia dozowanie i wymieszanie z surowcem, Ilość dodawanego fluorokrzemianu magnezowego wynosi 1 -:- 2% w stosunku do suchej mieszaniny surowcowej. Gips surowy dodawany do mieszaniny surowcowej powoduje również obniżenie temperatury spiekania. Stosowanie jednak gipsu jako mineralizatora jest ograniczone, ponieważ dodatek jego musi być tak regulowany, aby łączna zawartość S03 w klinkierze nie przekraczała zbyt wiele 10f0. Ostatnio przeprowadzono próby stosowania chlorku wapniowego (CaCb) jako mineralizatora. Powoduje on również obniżenie temperatury spiekania, ponieważ . sam bezwodny CaCh ma stosunkowo niski punkt topnienia, wynoszący około nODc. Stosowanie mineralizatorów wywiera niewątpliwie dodatni wpływ na ,proces tworzenia się minerałów klinkierowych i w wypadku produkcji klinkierów wysokich marek jest ekonomicznie uzasadnione. Warunkiem jednak korzystne działania mineralizatorów jest bardzo dokładne ich dozowanie i równomierne rozmieszczenie w mieszaninie surowcowej. W razie niedotrzymania tych warunków dodatek mineralizatora zamiast ułatwienia może spowodować zakłócenia w procesie wypalania i pogorszenie jakości otrzymanego klinkieru. [więcej w: okablowanie strukturalne, projektowanie schodów, norma murowa ]

Tags: , ,

Comments are closed.

Artykuł dotyczy tematów: norma murowa okablowanie strukturalne projektowanie schodów