Określenie energetyczno-gospodarczych założeń

Dla określenia energetyczno-gospodarczych założeń warunków skojarzonego wytwarzania energii mechanicznej i cieplnej należy przyjąć za podstawę zapotrzebowanie ciepła, a nie zapotrzebowanie pary. Ilość odprowadzanego ciepła odnosi się w określonej jednostce czasu (godzina, doba, rok) do zapotrzebowania energii elektrycznej zaopatrywanego obszaru. Uzyskany stąd współczynnik cieplny okręgu zmienia się Wraz z porą roku i dnia, ponieważ zapotrzebowanie elektryczności i ciepła nie są powiązane Ze sobą stałą zależnością. Wartość ta ma przede wszystkim znaczenie dla rozstrzygnięć wewnątrzzakładowych i energetyczno-gospodarczych. Powyższe cechy energetyczno-gospodarcze zakładu albo zaopatrywanego obszaru trzeba odróżnić od podobnie przedstawionych wartości stosunku dostaw ciepła i prądu w określonym schemacie elektrociepłowni. Zwykle określa się powyższą zależność odwrotnym stosunkiem liczbo- wym, przedstawiając moc elektryczną odniesioną do jednostki obciążenia cieplnego. Jako współczynnik skojarzenia n elektrociepłowni określa się pracę turbiny przeciwprężnej osiągniętą przy oddawaniu 1 Gcal ciepła do ogrzewania. Współczynnik skojarzenia n dla ilości ciepła Q (Gcal) od- dawanego w okresie czasu Z (h), przy średniej wydajności maszyny N (kW) określa się ze wzoru N•Z n = kWh/Gcal Współczynnik skojarzenia jest więc miarą wykorzystania ciepła dla celów ogrzewczych do wytwarzania energii elektrycznej. Wartość tę można odnieść do turbiny; jest ona wtedy zależna wyłącznie od rozporządzalnego spadku roboczego, rozdziału pary grzejnej na poszczególne stopnie pracy i sprawności przebiegu. [więcej w: ogród zimowy cena, chłodnictwo warszawa, rury do wody pitnej ]

Tags: , ,

Comments are closed.

Artykuł dotyczy tematów: fototapety do sypialni ogród zimowy cena rury do wody pitnej